ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာ မိဘများပြုလုပ်သည့် အမှား ၅ ခု

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာ မိဘများပြုလုပ်သည့် အမှား ၅ ခု

ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း သင်ပေးရာတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ အနိုင်ရရန်ဖိအားပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်အရွယ်နှင့်ကိုက်ညီသော လေ့ကျင့်မှု၊ လုံခြုံရေးနှင့် ကစားပျော်ရွှင်မှုကို တည်ဆောက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် မိဘများသည် ကလေး၏ အသက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို စစ်ဆေးပြီး တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန်ကို မိနစ် ၃၀ မှ ၆၀ အတွင်းထားသင့်သည်။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ခြေလှမ်းငယ်ဖြင့် ဘောလုံးဆွဲခြင်း၊ အနီးပေးပို့ခြင်းနှင့် ဂိုးကန်ခြင်းတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု သင်ကြားပါ။ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာရှိ လူငယ်ဘောလုံးအကယ်ဒမီများ၊ အာရှဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်နှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအခြေခံမူများအရ လေ့ကျင့်မှုသည် ကစားနည်းအခြေပြုဖြစ်သင့်သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် လေ့ကျင့်ကွင်းကို လုံခြုံအောင်ပြင်ဆင်ပြီး ရိုးရှင်းသော ကစားပွဲတစ်ခုဖြင့် စတင်ပါ။ အလွန်အကျွံဝေဖန်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပါ။

Photo by Bhupal Shrestha on Pexels

ပရိသတ်လမ်းညွှန်သည် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား၊ အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို အဓိကဖော်ပြသော အားကစားအကြောင်းအရာဆိုက်ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းအရာများကို ကလေးလေ့ကျင့်မှုနှင့် မရောထွေးဘဲ အသက်မပြည့်သေးသူများအတွက် လောင်းကစားဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်ကို ဖတ်ရာတွင်လည်း မိသားစုအတွက် သင့်တော်သော အားကစားဗဟုသုတကိုသာ ရွေးချယ်ပါ။ ပို၍အသုံးဝင်သော လေ့ကျင့်အစီအစဉ်များအတွက် [Internal Link: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလမ်းညွှန်] ကို ကြည့်နိုင်သည်။

လေ့ကျင့်မှုအကြောင်း ဆက်လက်လေ့လာလိုပါက အောက်ပါအချက်များကို ဖတ်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အဆင့် ၁: အသက်အရွယ်နှင့်ကိုက်ညီသော ရည်မှန်းချက်ထားပါ

အသက်အရွယ်နှင့်ကိုက်ညီသော ရည်မှန်းချက်ဆိုသည်မှာ ကလေး၏ လက်ရှိကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်အပေါ် မူတည်ပြီး ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းကစားမှုကို ဦးစားပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အရွယ်တွင် နည်းစနစ်ထက် လှုပ်ရှားကစားခြင်းနှင့် ဘောလုံးကို ခြေထောက်ဖြင့်ထိတွေ့ခြင်းကို အဓိကထားပါ။ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်အရွယ်တွင် ဘောလုံးဆွဲခြင်း၊ အနီးပေးပို့ခြင်းနှင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်းကို မိနစ် ၄၀ ခန့် လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ အသက် ၁၀ နှစ်အထက်တွင် နေရာယူမှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုနှင့် အသင်းလိုက်ကစားမှုကို ထည့်သွင်းနိုင်သော်လည်း တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး ၁ ရက် အနားပေးသင့်သည်။ အင်္ဂလန်ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးအမြင်ကဲ့သို့ပင် ကလေးကို အရွယ်ရောက်ကစားသမားတစ်ဦးအဖြစ် မချိန်ညှိဘဲ ဖွံ့ဖြိုးဆဲကစားသမားအဖြစ် ကြည့်ပါ။ အဲဒါက အခြေခံမဟုတ်ဘူးလား။

• အသက် ၄–၆ နှစ် — လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဘောလုံးထိတွေ့မှု
• အသက် ၇–၉ နှစ် — ဘောလုံးဆွဲခြင်းနှင့် အနီးပေးပို့ခြင်း
• အသက် ၁၀ နှစ်အထက် — ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အသင်းဗျူဟာ
• လေ့ကျင့်ချိန် — တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၃၀–၆၀

အဆင့် ၂: ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ခြေလှမ်းငယ်များကို သင်ပေးပါ

ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုကို ပထမဆုံးသင်ပေးခြင်းသည် ကလေးအတွက် ဘောလုံးနှင့် ရင်းနှီးမှုတည်ဆောက်ပေးပြီး လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိစေသည်။ ကလေးသည် ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်၊ အပြင်ဘက်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်ပိုင်းတို့ဖြင့် ရပ်တန့်စေပါ။ ထို့နောက် ၅ မီတာမှ ၁၀ မီတာအကွာအဝေးအတွင်း ခြေလှမ်းငယ်များဖြင့် ဘောလုံးဆွဲခိုင်းပါ။ ပြိုင်ပွဲစံနှုန်းအတိုင်း မြန်မြန်ကန်ခိုင်းခြင်းထက် ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်ကြားအကွာအဝေးကို ၃၀ စင်တီမီတာခန့် ထိန်းထားနိုင်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်။ လေ့ကျင့်မှုအတွင်း မိဘက တစ်မိနစ်လျှင် အမိန့် ၁၀ ကြိမ်ပေးနေပါက ရပ်လိုက်ပါ၊ ကလေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို ထိုနည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးနေသည်။ နည်းပြတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြသပြီး မေးခွန်းတစ်ခုမေးပါ—“ဘယ်ဘက်ကို လွတ်နေသလဲ” ဟူ၍။

[Internal Link: ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဘောလုံးဆွဲနည်းအဆင့်မြင့်လမ်းညွှန်]

အဆင့် ၃: ပေးပို့ခြင်းနှင့် အသင်းလိုက်ကစားမှုကို ကစားပွဲအဖြစ်ပြောင်းပါ

ပေးပို့ခြင်းကို ကလေးနားလည်စေရန် ဘောလုံးကို ခြေထောက်သို့သာ ပေးရမည်လား၊ လွတ်နေရာသို့ ပေးရမည်လားဆိုသည်ကို လေ့ကျင့်ပေးပါ။ ပထမအဆင့်တွင် ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာအဝေးတွင် ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် တိကျစွာပေးပို့စေပါ။ ဒုတိယအဆင့်တွင် အမှတ်အသားကွန် ၂ ခုကြားရှိ နေရာလွတ်သို့ ဘောလုံးပေးပို့စေပြီး လက်ခံသူက ရှေ့သို့ရွေ့ရမည်။ ဤနည်းက “ဘောလုံးကို လူဆီပေး” နှင့် “လူသွားမည့်နေရာသို့ ပေး” တို့၏ ကွာခြားချက်ကို လက်တွေ့သိစေသည်။ အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် ကစားသမား ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး ကစားပွဲ သို့မဟုတ် ၄ ဦးနှင့် ၄ ဦး ကစားပွဲသည် ကစားသမားတိုင်း ဘောလုံးထိတွေ့ခွင့်များပြားစေသောကြောင့် အကျိုးရှိသည်။ ဂျာမနီ၊ ဂျပန်နှင့် နယ်သာလန်တို့၏ လူငယ်အကယ်ဒမီများတွင် ထိုကဲ့သို့သော အရွယ်ငယ်ကစားပွဲများကို နည်းစနစ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်လေ့ကျင့်မှုအတွက် အသုံးများသည်။

လက်တွေ့အသုံးချနိုင်မည့် လေ့ကျင့်ပုံများကို ဆက်ကြည့်လိုပါက ဤအချက်ကို မှတ်သားပါ။

လေ့ကျင့်နည်းများကို ကြည့်ရန်

• ၃ မီတာ — အနီးပေးပို့မှု စတင်ရန်
• ၅ မီတာ — တိကျမှုစမ်းသပ်ရန်
• ၃ နှင့် ၃ — ထိတွေ့ခွင့်ပိုများသော ကစားပွဲ
• ၄ နှင့် ၄ — ပူးပေါင်းဆုံးဖြတ်မှု လေ့ကျင့်ရန်

အဆင့် ၄: လေ့ကျင့်ချိန်၊ အပူပေးမှုနှင့် လုံခြုံရေးကို စနစ်တကျထားပါ

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအတွက် လုံခြုံရေးအစီအစဉ်သည် နည်းစနစ်ထက် မနိမ့်ပါ။ လေ့ကျင့်မှုမစမီ ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အထိ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ပေါ့ပါးစွာပြေးခြင်းနှင့် ဘောလုံးဖြင့် ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ပါ။ ကွင်းအတွင်း ကျောက်ခဲ၊ ဖန်စ၊ ရေစိုနေရာနှင့် မတည်ငြိမ်သော အတားအဆီးများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။ ဖီဖာ၏ လူငယ်ဘောလုံးဖွံ့ဖြိုးရေးအရင်းအမြစ်များ သည် အသက်အရွယ်နှင့် အခြေအနေကိုလိုက်၍ လေ့ကျင့်မှုကို ပြောင်းလဲရန် အလေးပေးထားသည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ကလေးများနှင့် လူငယ်များအတွက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုလမ်းညွှန်ချက် တွင် အသက် ၅ နှစ်မှ ၁၇ နှစ်အရွယ်များအတွက် တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှ ၆၀ မိနစ်ခန့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုကို အကြံပြုထားသည်။ သို့သော် ထို ၆၀ မိနစ်လုံးကို ပြိုင်ဆိုင်မှုမြင့်သော ဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအဖြစ် မပြောင်းပါနှင့်။ မိဘများက ခန္ဓာကိုယ်နာကျင်မှု၊ မူးဝေမှုနှင့် အလွန်အမင်းပင်ပန်းမှုကို စောင့်ကြည့်ရမည်။ “နာကျင်လည်း ဆက်ကစား” ဆိုသည့်စကားသည် စည်းကမ်းမဟုတ်၊ ဒဏ်ရာဖြစ်စေသော ဖြတ်လမ်းဖြစ်သည်။

Photo by HANUMAN PHOTO STUDIO🏕️📸 on Pexels

အဆင့် ၅: တိုးတက်မှုကို မည်သို့စစ်ဆေးမည်နည်း

တိုးတက်မှုစစ်ဆေးခြင်းသည် ဂိုးအရေအတွက်တစ်ခုတည်းကို ကြည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကလေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ ကြိုးစားမှုနှင့် လုံခြုံစွာကစားနိုင်မှုကို တိုင်းတာခြင်းဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်စီပြီးတိုင်း ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု ၁၀ ကြိမ်တွင် ဘယ်နှကြိမ် အောင်မြင်သလဲ၊ ၅ မီတာပေးပို့မှု ၁၀ ကြိမ်တွင် ဘယ်နှကြိမ် တိကျသလဲ၊ ကစားပွဲအတွင်း ဘယ်နှကြိမ် လွတ်နေရာရှာသလဲဆိုသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ကျွန်ုပ်အကြံပြုသည့် စစ်ဆေးမှုမှာ ၄ ပတ်တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်အမှတ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ နေ့စဉ်အမှတ်ပေးခြင်းက ကလေးကို လေ့ကျင့်မှုထက် အမှတ်ရရန်သာ အာရုံစိုက်စေတတ်သည်။ နည်းပြနှင့် မိဘသည် “ဒီနေ့ ဘာတိုးတက်သလဲ”၊ “နောက်တစ်ကြိမ် ဘာစမ်းမလဲ” ဟူသော မေးခွန်း ၂ ခုကိုသာ သုံးပါ။ အင်ဒိုနီးရှားရှိ လူငယ်အကယ်ဒမီတချို့က အသက် ၈ နှစ်အောက်ကလေးများအတွက် အနိုင်အရှုံးထက် ဘောလုံးထိတွေ့မှုနှင့် ပူးပေါင်းကစားမှုကို အဓိကမှတ်တမ်းတင်ကြသည်။

[Internal Link: လူငယ်ကစားသမားတိုးတက်မှုမှတ်တမ်းပြုစုနည်း]

အဖြစ်များသော မအောင်မြင်မှုများကို မည်သို့ဖြေရှင်းမည်နည်း

ကလေးသည် ဘောလုံးမထိချင်ခြင်း၊ နည်းစနစ်တစ်ခုကို မလုပ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပွဲအတွင်း အမြဲတမ်းကြောက်ရွံ့နေခြင်းတို့ကြောင့် မအောင်မြင်ဟု တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်မထားပါနှင့်။ ပထမဦးစွာ လေ့ကျင့်ခန်း၏ အခက်အခဲ၊ အချိန်ကြာမြင့်မှုနှင့် မိဘ၏ စကားပြောပုံကို စစ်ဆေးပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကလေးက ၁၅ မိနစ်အတွင်း အာရုံစူးစိုက်မှုကျသွားပါက လေ့ကျင့်မှုကို ၃ ပတ်လည်သေးသေးခွဲပြီး တစ်ပတ်လည်အကြား ၂ မိနစ်နားပေးပါ။ ဘောလုံးကို အမြဲလွတ်သွားပါက ပေးပို့အကွာအဝေးကို ၅ မီတာမှ ၃ မီတာသို့ လျှော့ချပြီး အောင်မြင်မှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရလာသောအခါ ပြန်တိုးပါ။ တစ်ပွဲလုံးတွင် မိဘက အော်ဟစ်ညွှန်ကြားနေပါက အမိန့်အရေအတွက်ကို တစ်မိနစ်လျှင် ၂ ကြိမ်အောက်သို့ လျှော့ချပါ။ “မှားတာကို မလုပ်နဲ့” ဟု ပြောခြင်းထက် “နောက်တစ်ကြိမ် ဘောလုံးကို ခြေထောက်အတွင်းဘက်နဲ့ ရပ်ကြည့်” ဟု ပြောခြင်းက လက်တွေ့အတွက် ပိုထိရောက်သည်။ ဒီကွာခြားချက်ကို မမြင်ဘူးလား။

အောက်ပါ စစ်ဆေးစာရင်းကို လေ့ကျင့်မှုတိုင်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

• ကွင်းလုံခြုံမှု စစ်ဆေးပြီးပြီလား
• ကလေးက ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ် အပူပေးပြီးပြီလား
• နည်းစနစ်အသစ် ၁ ခုထက် မပိုသင်ပေးဘူးလား
• ကလေးတိုင်း ဘောလုံးထိတွေ့ခွင့် ရရှိသလား
• နာကျင်မှုနှင့် ပင်ပန်းမှုကို စောင့်ကြည့်ထားသလား
• နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် ရည်မှန်းချက် ၁ ခု သတ်မှတ်ထားသလား

သင့်ကလေးအတွက် ပိုစနစ်ကျသော အားကစားဗဟုသုတလိုအပ်ပါက အောက်ပါလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

အားကစားအချက်အလက်များ ဖတ်ရန်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုတာ ဘာလဲ?

အဖြေ: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုဆိုသည်မှာ အသက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖွံ့ဖြိုးမှုကိုလိုက်၍ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ပေးပို့မှု၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းကစားမှုကို သင်ကြားပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်တွင် ကစားပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဘောလုံးထိတွေ့မှုကို ဦးစားပေးပါ။ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်တွင် အနီးပေးပို့မှုနှင့် ဘောလုံးဆွဲမှုကို ထည့်ပါ။ ထိုနည်းလမ်းသည် အနိုင်ရမှုထက် ရေရှည်ကျွမ်းကျင်မှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။

မေးခွန်း: ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း မည်သို့စသင်ပေးရမည်နည်း?

အဖြေ: ပထမဆုံး ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ် အပူပေးပြီးနောက် ဘောလုံးကို ခြေထောက်ဖြင့်ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ခြေလှမ်းငယ်ဖြင့် ဆွဲခြင်းမှ စပါ။ ထို့နောက် ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာတွင် အနီးပေးပို့မှုကို သင်ပေးပါ။ တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန်ကို မိနစ် ၃၀ မှ ၆၀ အတွင်းထားပြီး နည်းစနစ်အသစ် ၁ ခု သို့မဟုတ် ၂ ခုထက် မပိုသင်ပေးပါနှင့်။ ကလေး၏ အမှားကို ချက်ချင်းအော်ဟစ်ပြင်ဆင်ခြင်းထက် လက်တွေ့ပြသပြီး ပြန်စမ်းခိုင်းပါ။

မေးခွန်း: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် အကယ်ဒမီတွင်လေ့ကျင့်ခြင်း ဘာကွာသလဲ?

အဖြေ: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကုန်ကျစရိတ်နည်းပြီး နေ့စဉ် ဘောလုံးထိတွေ့မှုအတွက်ကောင်းကာ အကယ်ဒမီတွင်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် နည်းပြကြီးကြပ်မှုနှင့် အသင်းလိုက်ဆုံးဖြတ်မှုအတွက် ပိုသင့်တော်သည်။ အိမ်တွင် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်အထိ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ အကယ်ဒမီရွေးချယ်ရာတွင် နည်းပြအချိုး၊ ကွင်းလုံခြုံရေး၊ အသက်အုပ်စုနှင့် ကလေးတစ်ဦးချင်း ဘောလုံးထိတွေ့ခွင့်ကို စစ်ဆေးပါ။ အခကြေးငွေတစ်ခုတည်းကို မကြည့်ပါနှင့်။

မေးခွန်း: ကလေးက ဘောလုံးမကြိုက်တော့လျှင် ဘာလုပ်ရမည်နည်း?

အဖြေ: လေ့ကျင့်ချိန်ကို ၃၀ မိနစ်အောက်သို့ လျှော့ချပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှုမရှိသော ကစားပွဲတစ်ခုဖြင့် ပြန်စပါ။ ကလေးသည် အလွန်ပင်ပန်းခြင်း၊ မိဘ၏ဖိအားများခြင်း သို့မဟုတ် အဖွဲ့ထဲတွင် မပါဝင်နိုင်ခြင်းကြောင့် မကြိုက်တော့နိုင်သည်။ ၂ ပတ်အတွင်း အခြေအနေမပြောင်းလဲပါက နည်းပြနှင့် သီးသန့်ဆွေးနွေးပြီး လေ့ကျင့်ချိန် သို့မဟုတ် အသင်းအဆင့်ကို ပြောင်းလဲပါ။ နာကျင်မှု၊ မူးဝေမှု သို့မဟုတ် ထပ်ခါထပ်ခါဒဏ်ရာရှိပါက ဆရာဝန်ထံ သွားရောက်စစ်ဆေးပါ။

မေးခွန်း: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအတွက် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် လိုအပ်ချက်များက ဘာတွေလဲ?

အဖြေ: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ရန် အနည်းဆုံး ဘောလုံးတစ်လုံး၊ ကွန် ၄ ခု သို့မဟုတ် အမှတ်အသားများ၊ ရေဘူးနှင့် သင့်တော်သော ဖိနပ်လိုအပ်သည်။ အကယ်ဒမီကုန်ကျစရိတ်မှာ နေရာ၊ နည်းပြအတွေ့အကြုံနှင့် တစ်ပတ်လျှင်လေ့ကျင့်ရက်အပေါ် မူတည်သော်လည်း စာရင်းသွင်းမီ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ခွင့်တောင်းပါ။ ကလေးငယ်အတွက် ဈေးကြီးသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဖိနပ်ထက် သင့်တော်သောအရွယ်၊ ခြေထောက်ထောက်ပံ့မှုနှင့် ကွင်းအမျိုးအစားကိုက်ညီမှုက ပိုအရေးကြီးသည်။ မိဘအာမခံချက်နှင့် အရေးပေါ်ဆက်သွယ်ရန်စနစ်လည်း စစ်ဆေးပါ။

မေးခွန်း: ကလေးတိုးတက်မှုကို မည်မျှကြာကြာ စစ်ဆေးသင့်သလဲ?

အဖြေ: တိုးတက်မှုကို ၄ ပတ်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးခြင်းသည် လက်တွေ့ကျပြီး နေ့စဉ်အမှတ်ပေးခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု ၁၀ ကြိမ်၊ ပေးပို့မှု ၁၀ ကြိမ်နှင့် ကစားပွဲအတွင်း လွတ်နေရာရှာနိုင်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ဂိုးအရေအတွက်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ကြိုးစားမှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အသင်းဖော်ကို ကူညီမှုကိုပါ ထည့်တွက်ပါ။ လစဉ်ရလဒ်ကို ကလေးနှင့်အတူ ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး နောက်လအတွက် ရည်မှန်းချက် ၁ ခုသာ သတ်မှတ်ပါ။

ကလေး၏ ပထမဆုံးရည်မှန်းချက်မှာ ချန်ပီယံဖြစ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးကို မကြောက်ဘဲ ကစားတတ်ရန်၊ အသင်းဖော်ကို ကူညီတတ်ရန်နှင့် လုံခြုံစွာတိုးတက်ရန်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် မိဘများက အောင်မြင်မှုကို ဂိုး ၁ လုံး၊ အနိုင် ၁ ပွဲဖြင့်သာ မတိုင်းတာဘဲ လေးပတ်အတွင်း တိကျမှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပျော်ရွှင်မှု တိုးတက်လာသလားဆိုသည်ဖြင့် စစ်ဆေးပါ။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်မှ ဘောလုံးဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို အရွယ်ရောက်သူများအတွက် အားကစားဗဟုသုတအဖြစ်သာ အသုံးချပြီး ကလေးကို လောင်းကစားဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များမှ အပြည့်အဝကာကွယ်ပါ။ စတင်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ယနေ့ မိနစ် ၃၀ လေ့ကျင့်မှုတစ်ခု စီစဉ်ပြီး ရည်မှန်းချက် ၁ ခု သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုမိုအသုံးဝင်သော ဘောလုံးအကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် အောက်ပါနေရာကို ဝင်ကြည့်ပါ။

နောက်ထပ်အကြောင်းအရာများ ဖတ်ရန်